Volgens mij heb ik het al een paar keer gezegd, maar wat gaat de tijd hard. Inmiddels zijn we gewoon 10 weken verder. Echt niet te geloven. Het voelt nog als gisteren dat we naar Utrecht reden zodat ze geopereerd zou worden. Maar ja dat is gelukkig achter de rug.

Met nog 2 weken te gaan heb ik pas echt het gevoel dat de revalidatie grotendeels achter de rug is. Op veel internetsites lees je dat er 12 weken staan voor het eerste herstel. Zeg maar het is in die periode geheeld. Maar dan volgen er nog 12 weken met spieropbouw en het echte werk naar volledig herstel. Is nog snel… Als je leest dat een mens toch gauw een jaar met een kruisbandscheuring bezig is dan is dit echt snel. Neem Kevin Strootman maar, profvoetballer, die ook zijn kruisband heeft afgescheurd en 9 maanden hiervoor uit moet trekken. En dan wordt hij waarschijnlijk elke dag verzorgd met een fysiotherapeut en dergelijke…

Maar vandaag weer lekker gelopen… je merkt nog wel dat ze steeds wat moe is. Dus het is meer conditioneel heb ik het idee dat ze nog niet goed doorloopt. Van haar achterpoten zelf merk je niet echt dat ze hier last van heeft. Denk nog steeds dat ze ook meer last heeft aan de voorpoten dan van haar achterpoten. Maar ja ze moet wel in beweging blijven.. en dat wil ze ook gelukkig. Maar nogmaals heb wel het idee dat ze wat puffend thuis komt. Maar afgelopen dagen en vandaag overdag was het uitstekend weer natuurlijk. Dus kan ook daardoor komen.

Vandaag dus 1x 20 minuten en 2x 23 minuten, en 1 x 30 minuten gelopen. Vanavond als afwisseling op de Keyserswey gelopen. Wel even getimed en 23 minuten gelopen. Dus al met al weer een lekkere dag voor ons meisje.

Misschien morgen of zaterdag kijken of ze weer wat verder kan….