Vandaag was de dag… de dag dat we terug moesten voor controle naar het SDU. Spannend voor ons maar ook voor Bo.  Vandaag zouden we te horen krijgen of alles goed gegroeid is qua bot.. en of we door kunnen met de revalidatie. Dus ja spannend.

Zoals gisteren te lezen was had ik zelf griepverschijnselen gisteren. Daarom lag ik al op tijd op bed en heb me eigenlijk niet vooraf druk kunnen maken om vandaag. Ik sliep immers. Jolanda heeft wel wat slechter geslapen om het idee dat we vandaag terug moesten. Gisteravond heeft ze om een uur of 10 ‘s avonds haar laatste koekje gehad.. want vanmorgen moet ze nuchter zijn voor de foto. Ook omdat er mogelijk een roesje nodig is.

Vanmorgen waren we al vroeg wakker.. denk dat het ongeveer half 7 was. We zijn er niet gelijk uit gegaan omdat we pas om kwart over 10 de afspraak hebben. En we willen na het lopen vanmorgen gelijk met Bo de auto in. Dan voorkomen we dat ze gaat zitten wachten op het eten. Dus we zijn rond kwart voor 8 bed uitgegaan en hebben rustig aan gedaan. En rond half 9 gaan wandelen met Bo en gelijk de auto in. Dat ging goed… ze ging ook hup op de plank de auto in en vond het nog niet eens heel raar dat ze niet binnen moest blijven. Of ze het weet..

Zo rustig naar Utrecht gereden en we waren daar keurig op tijd. Jolanda heeft ons gemeld en daarna zijn we met haar naar binnen gegaan. In de auto had ze al door waar we waren.. want ze zat gelijk te trillen. Bij binnenkomst zocht ze een plekje op tegen de muur aan.. Het is dat ze niet in de muur kon kruipen… maar ja. Ze vond het gewoon eng. Zie ook de foto… ze zit tegen de muur aan bijna bij een brandblusser die er ook toevallig hing. Ze kijkt echt zo van ”’je ziet me niet, ik ben er niet”.

Maar de meiden daar waren erg lief voor haar. Het meisje aan de balie kwam gelijk naar haar toe toen we even zaten om haar te aaien… Ze wist ook gelijk haar naam.. echt lief. En daardoor werd Bo (en wij) ook wat rustiger. Toen we een kleine 10 minuten zaten kwamen ze haar halen voor de foto.. Bo dacht dag… ik ga niet alleen… mee. Dus Jolanda is met haar meegelopen tot de rontgenkamer en Bo is stoer alleen naar binnen gegaan met twee dames. Gelukkig was het roesje niet nodig en konden ze zonder problemen de foto nemen.

Toen ze klaar was hoorde Jolanda gelijk getrippel in de rontgenkamer en kreeg ze Bo weer mee terug. Bo wilde gelijk door naar buiten.. maar nee moest nog even wachten. Ongeveer een klein kwartiertje later werden we door de Ortopeed geroepen om de uitslag te horen.

Hij liet de foto voor en na zien.. en wees wat dingetjes aan. Interessant meegekeken … en hij liet het breuklijntje voor en na zien. Je kon goed het verschil zien. Was goed gegroeid was de conclusie. Wel was bij bang dat misschien een peesje wat overbelast was.. omdat er mogelijk wat vocht was…. Maar dat kwam bijna niet voor met een TPLO zei hij. Hij vroeg ook dan zou ze mank moeten lopen.. maar dat doet ze niet vertelde we. Dus hij ging voelen.. want foto zegt ook niet alles. En nee hoor zei hij… het is helemaal goed. Niets te voelen.. geen vocht of iets.. dus alles was goed. Gelukkig pff…. we schrokken toch even. Nog wel gevraagd over het knappend geluid wat vorige keer ook te voelen was. En we vertelden dat we dit ook wel eens horen als ze opstaat.. Nou hij reageerde heel resoluut dat dit heel normaal was.. dus geen probleem verder. Dat stelde ons gelijk helemaal gerust. We waren hier vooraf een beetje bang voor dat het misschien toch wat was. Als je op internet googled.. dan lees je dit ook hoor dat meer honden dit hebben en vanzelf weg gaat.

Goede nieuws is dat we dus door mogen met revalideren. Hij zei nog van dat als de andere Orthopeed er was dat hij zou zeggen van nu mag ze alles weer. Maar hij is altijd wat voorzichtiger. Maar over een maand moet ze echt wel weer alles kunnen.. springen etc. etc. Voor nu gewoon lekker het lopen opbouwen tot dat ze drie kwartier tot een uur loopt over ongeveer een maand. Dus weer in 4 weken tijd uitbouwen tot dat we op drie kwartier tot een uur zitten.  Hij zei ook dat als ze een uur achter elkaar kan lopen ze ook weer alles moet gaan kunnen.. dus ook bank springen en zo. Eigenlijk was dit de vorige keer ook. Toen liepen we ook een uur en daarna sprong ze als vanouds op de bank. Ga er ook vanuit dat daarmee haar spieren krachtig genoeg zijn geworden om dit te kunnen.

Ook vertelde hij van dat als mensen niet zo goed luisteren naar hun adviezen… sommige honden ook vaak stiekum wel wat verder zijn…Grappig… want het kan dan natuurlijk ook helemaal fout gaan..maar zo zie je dat als je voorzichtig bent dit ook niet alles zegt. Wel kan het altijd nog eens gebeuren dat ze zich kan verstappen of zo… maar ja dat hebben we met haar voorpootjes ook gemerkt. Maar in principe is alles oke en kunnen we lekker door… en mag ze weer wat meer.. en hoeven we niet meer zo bang te zijn. Toevallig was er vandaag een boxer die dezelfde operatie had gehad.. die was nu 3 maanden na revalidatie.. en mocht los rauzen buiten. Toen kwam hij ineens op 3 poten te staan vertelde hij… ook om als voorbeeld aan te geven. Denk ook gewoon dat het belangrijk is ons nuchtere verstand te gebruiken… dus opbouwen totdat ze een uur kan lopen… Dan kleine stukjes los laten.. todat ze echt weer de oude is..Maar niet ineens na drie maanden haar gelijk laten rauzen als we haar los laten… Dan maar wat voorzichtiger… en gaat ze gewoon lekker los als er geen andere honden los lopen waar ze achter aan raust…

En wat ook nog mooi was is dat we haar even op de weegschaal hebben gezet.. En ze is niks aangekomen…. Weegt nog bijna precies hetzelfde.. .nou als dat niet knap is… Dus nog steeds zo 29.5 (misschien 1 of 2 onsjes verschil)…Echt super…

Tenslotte zei de Ortopeed ook nog van dat zo te zien ze meer last had van haar voorpootjes dan van haar achterpootjes. En dat klopt ook wel. Dat zeggen we zelf ook iedere keer. Komt echt door de ED wat ze vroeger heeft gehad.. en de artrose wat er nu zit. Hij gaf nog aan dat ze nu aan het testen zijn met plasma wat ze in het bot spuiten. Dat zou goede resultaten geven.. maar daar vond hij Bo nog te goed voor lopen. En het was nog maar een test. Dus dit houden we zeker in ons achterhoofd voor de toekomst. voor het geval dat Bo echt heel slecht gaat lopen. Maar voor nu merken we gewoon dat ze wat minder haar spiertjes rekt en zo.. en dat is wel belangrijk. Ook willen we haar over 1 of 2 maanden weer lekker laten zwemmen… en hopen dan dat haar spieren weer sterker worden zodat ze minder last heeft van haar voor- en achterpoten.

Dan het wandelen vandaag… vanmorgen weer de grote ronde van 20 minuten. Tussen de middag alleen plassen en daarna naar huis om te eten en bij laten komen van de vermoeiende ochtend. Vanmiddag en vanavond is het plan om weer de wat grotere rondjes van 23 minuten te lopen.. maar even zien hoe het loopt

Zo we zijn 8 weken verder. Echt hard gegaan. Zo zie je op tegen de operatie en zo ben je al weer 8 weken verder. Met Bo gaat het heel goed.. met het baasje wat minder. Die is grieperig.. pff wat kun je, je dan beroerd voelen.

Bo heeft vandaag lekker haar rondjes gelopen.. niet wetende dat ze morgen terug moet voor de foto naar Utrecht. Maar goed ook dat ze dit niet weet want zo graag gaat ze daar niet naar toe.

Maar we mogen niet klagen met haar. Heb echt het idee dat het goed gaat met haar. Echt haar oude dingetjes komen terug. Het bij de deur gaan zitten wachten… maar ook hoe ze verveeld kan kijken als ze even niets te doen heeft. Dat geeft ook aan dat ze zich fitter voelt. Ook buiten loopt ze lekker en wil al weer wat wilder doen… wat we maar even nog niet toestaan totdat we morgen de uitslag van de foto weten.

Het stukje van vandaag heb ik maar een dag later geschreven…. want na het eten ben ik maar in bed gaan liggen. Was echt niet lekker… en heb geslapen tot de volgende dag. Nou dat gebeurt me nooit.. maar was echt beroerd. Verkouden, hoofdpijn, koorts en lamlendig gevoel. pfff…

Maar dag 56 is goed gegaan en de 8 weken periode hebben we gehad.

Weer een dag dichter bij de 8 weken… en weer een dag dichter bij dat ze terug moet voor controle. En ik moet zeggen dat het echt lekker gaat met onze meid. Wandelen gaat heel goed.. heeft goede zin om mee te gaan. Dus we hebben weer vier goede rondes gelopen. Liggen echt op het schema wat ons is opgegeven.

Als ik de brief erbij pak dan staat er dat we tot de 8 weken op mochten bouwen tot 20-25 minuten per keer en dat 4-6 keer per dag. Nou als je dan 2x 20 minuten ongeveer loopt en 2x 23 minuten dan lig je echt goed op schema… Daar valt echt niks van te zeggen. We hebben echt deze 8 weken in het teken van Bo gezet zodat ze goed kan herstellen… dus hopelijk is a.s. vrijdag echt alles oke.. als de foto wordt gemaakt.

Buiten met wandelen krijgt ze ook steeds meer interesse wat er om haar heen gebeurd.. ze vindt het klokhuis vd appel weer.. en lekker snuffelen.. Alles wordt weer bij het oude. Ook in huis het lekker bij de deur wachten. Maar ook net hoe ze lag .. een verveelde blik… geeft aan dat haar energielevel echt omhoog weer gaat. Ze wordt steeds fitter… en is echt goed in training…Met opstaan zien we wel zo nu en dan dat ze stijfjes is.. dat is het enige wat we echt merken aan haar. Lopen en zo gaat gewoon lekker. Dus het is een beetje start stijfheid.

Zie hier ook de foto waar ze heerlijk, met smurf, op mij ligt te wachten bij de voordeur.. Mooier kan toch niet….

Zo weer een nieuwe dag.. Met Bo gaat het weer heel goed.. alleen de baasjes worden wat moeier. We merken goed dat de afgelopen weken er goed in hebben gehakt. We hebben natuurlijk niet echt best geslapen .. en dat gaat toch ten laste van je weerstand. Dus we liggen iedere keer al erg op tijd in bed.. maar hebben wel moeite met slapen. Daardoor rust je ook niet echt goed uit. Heeft toch veel energie gekost.. eerst onze Harley en daarna onze Bo met haar revalidatie. Zijn denk de laatste lootjes van haar revalidatie… kost echt veel energie.. maar we hebben dat echt over voor ons meissie.

Vandaag eigenlijk dezelfde rondjes gelopen als gisteren. Dus twee van 20 minuten en opnieuw 2 van 23 minuten. Ze komt wel wat hijgend aan .. maar gaat prima.. wel nog steeds in treuzeltempo.. maar dat geeft niet. Alleen het eerste rondje gaat als een speer.. dan loopt ze wel goed door dus ze kan het echt wel.

Verder niets bijzonders te melden.. ze ligt nu heerlijk te kluiven.. dus vermaakt zich prima. Hieronder nog een foto van een slapende Bo bij het baasje (ikzelf) op het matras…

Zo en het is weer maandag… weer vroeg op. Eerste wandeling zo rond half 6 gelopen. En ze had er een lekker tempo in. Maar dat zijn we nu wel gewend met het ochtendrondje. Daarna lekker gegeten. En daarna weer heerlijk geslapen op het matras wat we neer hebben gelegd. Zie ook foto’s.

Verder lekker haar rondjes gelopen vandaag. Tussen de middag heerlijk getreuzeld. En om kwart over drie en half 8 weer het wat verdere rondje van gisteren. Dus weer op de goede weg naar een nieuwe uitdaging. Dus 2x 20 minuten en 2x 23 minuten gelopen. En het gaat haar goed af. Dus komende dagen kijken of we deze er weer in kunnen houden.

Verder eigenlijk weer gewoon een goede dag .. dus we gaan echt aftellen tot vrijdag…

Zo weer zondag..en lekker weer uitgeslapen tot een uur of half 9. We waren erg benieuwd of Bo goed uitgerust was vanmorgen. Want gisteravond heeft ze aardig liggen slapen en was goed moe. Ze kwam zelfs niet overeind toen Jolanda thuis kwam.. dus dan moet ze echt moe zijn.

Nou gelukkig was ze inderdaad goed uitgerust vanmorgen.. en stond met haar Smurf in haar bek op ons te wachten. Dus we zijn lekker gaan wandelen met haar. Ze had goede zin erin.

Tussen de middag en ‘s avonds het rondje Gladiolusstraat Beeklaan gelopen. En het derde rondje Breloftpark erbij. Daarmee dus 1 rondje op ongeveer 23 minuten. Niet slecht. Zo te merken is ze nu niet zo moe als gisteren. Ze zat vooral vanavond lekker wakker op haar kussen. Wel op tijd haar koekje gegeven.. zodat ze lekker weer kon slapen. Ze keek iedere keer naar de kast of ze zeggen wou van krijg ik al mijn koek, dan kan ik tenminste naar bed… Dus lekker op tijd naar bed voor haar.

Morgen weer dezelfde rondjes lopen, dus we gaan weer voor 1 wat verder rondje erbij en de rest dezelfde als de laatste dagen. Genoeg uitdaging zou ik zo zeggen..

Zo en het is weer zaterdag.. vorige week zaterdag waren we de kamer aan het verbouwen zodat Bo uit de bench kon. Nu is ze er al weer ruim een week uit… En ze vindt het lekker hoor om weer haar eigen gang te gaan. Vandaag dan ook weer als vanouds wat langer geslapen. Althans het was 8 uur toen we er uit gingen. Toen ook gelijk lekker gelopen met haar.

We vonden haar vandaag erg wakker en uitgerust. Misschien toch weer toe aan wat extra uitdaging? Morgen gaan we dan ook weer 1 rondje weer wat verder. Wordt hetzelfde rondje, maar dan Breloftpark erbij. Dus dan komen we zo rond de 23 minuten uit. Niet slecht zou ik zeggen. Kijken hoe dat weer gaat met haar.

Verder gewoon lekker dagje met haar. Vanavond heeft ze na haar laatste wandeling lekker haring op. Daar is ze helemaal weg van … ze had het echt verdiend met haar loopjes vandaag. Vind dat ze echt ook veel minder stijf wordt in huis. Zeker als je het vergelijkt met vorige week zaterdag. Dus we gaan echt de goede kant op.

Nu ligt ze lekker te slapen. Maar morgen weer haar schema uitbreiden met lopen.. ben erg benieuwd

Zo nu dan echt de 7 weken in zijn geheel voorbij. Terugkijkend gaat het best snel.. maar de operatie lijkt nog als de dag van gisteren. Vandaag opnieuw een goede dag gehad met Bo. Lekker gelopen, 4 verre rondjes van 20 minuten.

Verder heeft ze veel geslapen.. nou ja zeg maar gerust veel gesnurkt. Echt niet normaal hoe zij kan snurken. Weet niet of dit nog een nawerking kan zijn van de narcose? Dat hoor je bij mensen toch ook wel eens dat zij moe kunnen zijn lang na de narcose? Of het is gewoon dat ze lekker bezig is met lopen/trainen.

Vanmiddag nog een foto gemaakt van haar op het matras. Toen was ze echt ver in dromenland.

Maar we mogen niet klagen. Schreef ik gisteren dat ze wel wat treuzelt met lopen, nou dat deed ze vorige keer ook las ik terug. Maar ja eigenlijk doet ze dit altijd al.. lekker snuffelen en muiten.. en alleen wat meer tempo erin als ze weet dat  het eten staat te wachten. Zo slim is ze dan ook nog wel..

Voor de rest is het nu aftellen tot 28 februari.. dan is de controlefoto. Ook die maandag daarna zullen we ook qua werk weer normaal gaan werken. Zal nog wel heel erg wennen worden.. ook om haar dan echt alleen te laten. Pff… zie nu echt al op tegen beiden.. eerst maar aftellen tot de foto…

Zo en weer 7 weken voorbij… 49 dagen… revalidatie na de operatie achter de rug. Van die 49 dagen de eerste 14 dagen heel heel rustig moeten houden. En nu sinds 6 dagen gewoon al weer uit de bench. Zijn echt mijlpalen die je dan haalt met haar…

Maar vandaag weer goed getraind met haar. We zeggen iedere keer gekscherend … we zijn aan het oefenen voor de 5 km… als we met haar op stap gaan. Het is toch iedere keer nog heel wat voor haar. Als je ziet dat ze pas 5 weken echt aan het lopen is, waarvan de eerste dagen echt maar 3 minuten… dan heeft ze echt stappen gemaakt. We hebben vandaag zelfs 4 ronden van ongeveer 20 minuten gelopen. Ze loopt wel wat traag.. maar denken dat dit echt gewoon komt door de revalidatie. Voorheen kon ze ook altijd wel treuzelen. En het rekken van haar voorpoten doet ze ook nog niet consequent. Dus dat kan ook de reden zijn

We nemen maar aan, ook omdat ze wel gewoon mee wil, dat ze geen pijn of zo heeft. Ondanks dat ze wat langzamer loopt dan normaal. Daarom zullen we ook blij zijn als ze volgende week vrijdag haar controlefoto heeft gehad. Dan weten we gewoon ook zeker dat alles in orde is. Ook zullen ze dan ongetwijfeld nog even haar pootje buigen en zo… Zie er nu al weer tegen op.. maar het moet gewoon om echt die bevestiging te krijgen.

Nu ligt ze weer heerlijk bij te komen. Wel mooi dat ze je met het laatste rondje echt komt halen.. dan komt ze lekker bij je staan alsof ze zegt van gaan we.. Mooi hoor…

Voorlopig blijven we lekker deze rondjes lopen en gaan zeker nog niet verder tot dat er ook wat meer tempo in komt. Ze moet dan wel rustig lopen.. maar van mij mag ze wel ietsie pietsie sneller dan ze nu doet. Wel heb ik het idee dat ze binnen minder stijf is dan dat ze was… Ook wel weer een goed teken. Daarom nemen we het langzaam lopen maar even voor lief. Het is ook niet de hele weg..maar bepaalde stukken. Kan ook gewoon zijn dat ze gehaaid is op haar aardbeien……. zo is ze ook weer.