Vandaag was de dag… de dag dat we terug moesten voor controle naar het SDU. Spannend voor ons maar ook voor Bo.  Vandaag zouden we te horen krijgen of alles goed gegroeid is qua bot.. en of we door kunnen met de revalidatie. Dus ja spannend.

Zoals gisteren te lezen was had ik zelf griepverschijnselen gisteren. Daarom lag ik al op tijd op bed en heb me eigenlijk niet vooraf druk kunnen maken om vandaag. Ik sliep immers. Jolanda heeft wel wat slechter geslapen om het idee dat we vandaag terug moesten. Gisteravond heeft ze om een uur of 10 ‘s avonds haar laatste koekje gehad.. want vanmorgen moet ze nuchter zijn voor de foto. Ook omdat er mogelijk een roesje nodig is.

Vanmorgen waren we al vroeg wakker.. denk dat het ongeveer half 7 was. We zijn er niet gelijk uit gegaan omdat we pas om kwart over 10 de afspraak hebben. En we willen na het lopen vanmorgen gelijk met Bo de auto in. Dan voorkomen we dat ze gaat zitten wachten op het eten. Dus we zijn rond kwart voor 8 bed uitgegaan en hebben rustig aan gedaan. En rond half 9 gaan wandelen met Bo en gelijk de auto in. Dat ging goed… ze ging ook hup op de plank de auto in en vond het nog niet eens heel raar dat ze niet binnen moest blijven. Of ze het weet..

Zo rustig naar Utrecht gereden en we waren daar keurig op tijd. Jolanda heeft ons gemeld en daarna zijn we met haar naar binnen gegaan. In de auto had ze al door waar we waren.. want ze zat gelijk te trillen. Bij binnenkomst zocht ze een plekje op tegen de muur aan.. Het is dat ze niet in de muur kon kruipen… maar ja. Ze vond het gewoon eng. Zie ook de foto… ze zit tegen de muur aan bijna bij een brandblusser die er ook toevallig hing. Ze kijkt echt zo van ”’je ziet me niet, ik ben er niet”.

Maar de meiden daar waren erg lief voor haar. Het meisje aan de balie kwam gelijk naar haar toe toen we even zaten om haar te aaien… Ze wist ook gelijk haar naam.. echt lief. En daardoor werd Bo (en wij) ook wat rustiger. Toen we een kleine 10 minuten zaten kwamen ze haar halen voor de foto.. Bo dacht dag… ik ga niet alleen… mee. Dus Jolanda is met haar meegelopen tot de rontgenkamer en Bo is stoer alleen naar binnen gegaan met twee dames. Gelukkig was het roesje niet nodig en konden ze zonder problemen de foto nemen.

Toen ze klaar was hoorde Jolanda gelijk getrippel in de rontgenkamer en kreeg ze Bo weer mee terug. Bo wilde gelijk door naar buiten.. maar nee moest nog even wachten. Ongeveer een klein kwartiertje later werden we door de Ortopeed geroepen om de uitslag te horen.

Hij liet de foto voor en na zien.. en wees wat dingetjes aan. Interessant meegekeken … en hij liet het breuklijntje voor en na zien. Je kon goed het verschil zien. Was goed gegroeid was de conclusie. Wel was bij bang dat misschien een peesje wat overbelast was.. omdat er mogelijk wat vocht was…. Maar dat kwam bijna niet voor met een TPLO zei hij. Hij vroeg ook dan zou ze mank moeten lopen.. maar dat doet ze niet vertelde we. Dus hij ging voelen.. want foto zegt ook niet alles. En nee hoor zei hij… het is helemaal goed. Niets te voelen.. geen vocht of iets.. dus alles was goed. Gelukkig pff…. we schrokken toch even. Nog wel gevraagd over het knappend geluid wat vorige keer ook te voelen was. En we vertelden dat we dit ook wel eens horen als ze opstaat.. Nou hij reageerde heel resoluut dat dit heel normaal was.. dus geen probleem verder. Dat stelde ons gelijk helemaal gerust. We waren hier vooraf een beetje bang voor dat het misschien toch wat was. Als je op internet googled.. dan lees je dit ook hoor dat meer honden dit hebben en vanzelf weg gaat.

Goede nieuws is dat we dus door mogen met revalideren. Hij zei nog van dat als de andere Orthopeed er was dat hij zou zeggen van nu mag ze alles weer. Maar hij is altijd wat voorzichtiger. Maar over een maand moet ze echt wel weer alles kunnen.. springen etc. etc. Voor nu gewoon lekker het lopen opbouwen tot dat ze drie kwartier tot een uur loopt over ongeveer een maand. Dus weer in 4 weken tijd uitbouwen tot dat we op drie kwartier tot een uur zitten.  Hij zei ook dat als ze een uur achter elkaar kan lopen ze ook weer alles moet gaan kunnen.. dus ook bank springen en zo. Eigenlijk was dit de vorige keer ook. Toen liepen we ook een uur en daarna sprong ze als vanouds op de bank. Ga er ook vanuit dat daarmee haar spieren krachtig genoeg zijn geworden om dit te kunnen.

Ook vertelde hij van dat als mensen niet zo goed luisteren naar hun adviezen… sommige honden ook vaak stiekum wel wat verder zijn…Grappig… want het kan dan natuurlijk ook helemaal fout gaan..maar zo zie je dat als je voorzichtig bent dit ook niet alles zegt. Wel kan het altijd nog eens gebeuren dat ze zich kan verstappen of zo… maar ja dat hebben we met haar voorpootjes ook gemerkt. Maar in principe is alles oke en kunnen we lekker door… en mag ze weer wat meer.. en hoeven we niet meer zo bang te zijn. Toevallig was er vandaag een boxer die dezelfde operatie had gehad.. die was nu 3 maanden na revalidatie.. en mocht los rauzen buiten. Toen kwam hij ineens op 3 poten te staan vertelde hij… ook om als voorbeeld aan te geven. Denk ook gewoon dat het belangrijk is ons nuchtere verstand te gebruiken… dus opbouwen totdat ze een uur kan lopen… Dan kleine stukjes los laten.. todat ze echt weer de oude is..Maar niet ineens na drie maanden haar gelijk laten rauzen als we haar los laten… Dan maar wat voorzichtiger… en gaat ze gewoon lekker los als er geen andere honden los lopen waar ze achter aan raust…

En wat ook nog mooi was is dat we haar even op de weegschaal hebben gezet.. En ze is niks aangekomen…. Weegt nog bijna precies hetzelfde.. .nou als dat niet knap is… Dus nog steeds zo 29.5 (misschien 1 of 2 onsjes verschil)…Echt super…

Tenslotte zei de Ortopeed ook nog van dat zo te zien ze meer last had van haar voorpootjes dan van haar achterpootjes. En dat klopt ook wel. Dat zeggen we zelf ook iedere keer. Komt echt door de ED wat ze vroeger heeft gehad.. en de artrose wat er nu zit. Hij gaf nog aan dat ze nu aan het testen zijn met plasma wat ze in het bot spuiten. Dat zou goede resultaten geven.. maar daar vond hij Bo nog te goed voor lopen. En het was nog maar een test. Dus dit houden we zeker in ons achterhoofd voor de toekomst. voor het geval dat Bo echt heel slecht gaat lopen. Maar voor nu merken we gewoon dat ze wat minder haar spiertjes rekt en zo.. en dat is wel belangrijk. Ook willen we haar over 1 of 2 maanden weer lekker laten zwemmen… en hopen dan dat haar spieren weer sterker worden zodat ze minder last heeft van haar voor- en achterpoten.

Dan het wandelen vandaag… vanmorgen weer de grote ronde van 20 minuten. Tussen de middag alleen plassen en daarna naar huis om te eten en bij laten komen van de vermoeiende ochtend. Vanmiddag en vanavond is het plan om weer de wat grotere rondjes van 23 minuten te lopen.. maar even zien hoe het loopt