Zo even deze blog misbruiken voor Jolanda om aan te geven dat ze weer een voetbalpoule heeft gemaakt: http://www.ek2012.bohabi.nl/

Zo weer een dag dichter bij de 6 weken periode. En eigenlijk niets nieuws te melden, dus dat is goed. Ze loopt lekker haar rondjes.. en dat is precies wat we willen. Tussendoor zit ze nog steeds niet te muppen in haar bench dat ze het zat is. Dus ja wat wil je nog meer…

Nou ja ik weet wel wat ik wil.. dat ze lekker weer in huis kan rondhobbelen. Maar ze moet toch, denk meer wij, even geduld hebben. Zoals gezegd ga ik morgen bellen en hopen we dat we woensdag 30 mei terecht kunnen. Dus tot die tijd houden we haar zo wie zo in de bench. Maar het eind van de bench rust komt in zicht voor haar.

Lijkt me echt heel fijn voor haar als ze weer lekker op een matrasje kan liggen, en gewoon lekker languit waar ze maar wil. Toch heb ik het idee dat als ze niet meer hoeft ze toch die plek weer opzoekt. Maar ja dan laten we het deurtje gewoon open en kan ze toch eruit wanneer ze maar wilt.

Maar ieder geval weer een dag erop en lekker 5 rondjes gemaakt.

Zo gisteren,  ja schrijf dit pas een dag later, gewoon een lekker dagje gehad. 5 langere rondjes gelopen en zonder problemen. Nog steeds genoeg uitdaging. Ze slaapt veel tussendoor dus daar merk je het wel aan. Af en toe als ze net een dutje heeft gedaan staat ze niet echt te popelen om mee te gaan, maar als ze eenmaal uit de bench is gaat het goed.

Ook is ze nog steeds vrolijk, af en toe een huppeltje weer en we gaan weer door. Verder niet iets bijzonders gehad. Wel de heidewachtel tegengekomen, maar Bo heeft hem niet gezien. Dus ja dan is er ook niets aan de hand.

Gisteravond als extraatje hebben ze haring op. Altijd goed voor ze een visje eens in de zoveel tijd en ze vinden het nog super lekker ook. Dus lekker samen het bordje leeglikken, want ja er mocht eens een kruimel achterblijven.

Nou morgen weer 5 rondjes maken en dan maandag of dinsdag weer kijken of ze een extra rondje erbij kan hebben. Het gaan gewoon lekker zo…

Misschien saai om te zeggen, maar er zit weer een dag op.. En weer lekker 5 grote rondes meegeweest. Soms wel wat traag, maar dat is meer om zo lang mogelijk buiten te zijn. Dat herkennen we nog uit de tijd van toen ze met haar voorpoten de klos was. Maar dat geeft niets, als ze maar haar stukken loopt en dat doet ze.

Vandaag is Jolanda weer thuis aan het werk geweest, dus ze hebben niet alleen gezeten. Ook is dus Jolanda twee keer met haar weggeweest en ik drie keer. Het is wel iedere keer zo dat je hoopt om effe niets tegen te komen. En ja bij Jolanda een hond naast de fiets, een begrafenisstoet, een hond in een mandje en ik kwam de Heidewachtel tegen. Gelukkig alles goed doorstaan. Ik had het geluk om de heidewachtel te treffen, maar gelukkig liep hij met een strenge andere baas en daar durft hij niks bij. Dus geen probleem eigenlijk. Dan is het voor Bo ook gelijk duidelijk met die man.

Verder heeft ze weer heerlijk haar braampjes op… daar doet ze heel veel voor. Ze vindt het zo lekker.

Ook merken we steeds meer dat ze levendiger wordt. Zit echt klaar met haar rondjes om mee te gaan.. en ook buiten af en toe een huppeltje. Daar kun je alleen maar blij van worden.

Straks krijgt ze weer wat lekkers.. ook om haar toch ook wat te doen te geven in de bench… en ze heeft het weer verdiend na 5 langere rondjes…

Weer een mijlpaal behaald, 5 weken zijn er voorbij. Net eens teruggelezen naar hoe ver Bo was toen we drie weken na operatie waren. Toen was ik al blij dat ze op 4 poten in de bench stond. Met een koekje kon ik haar stukjes laten lopen, maar het hinken had de overhand. Wat kan er dan toch veel gebeuren nu we twee weken verder zijn.

Net het vijfde rondje afgerond. Vijf verdere rondjes, zoals gehoopt. Dus dat is van ons huis tot het oude politiebureau. En ook echt 5 x gelukt, geen hinkjes gezien volgens mij.. dus gaat echt heel goed. . Wel van de vijf één rot rondje gehad. Dat was ook gelijk de eerste. Het begon al dat ze wat aan het treuzelen was waardoor Jolanda ons met Harley bijna inhaalde. Harley gaf een blaf en dat hoorde Bo en ze wilde gelijk niet verder.. Toen ik haar weer zover had, zag ze haar twee blonde labrador vrienden. Maar gelukkig had ze meer interesse in het koekje wat ik mee had voor haar. Dus ze liep lekker mee. Tenslotte op de terugweg weer dat k*t hondje van gisteren, ook nu grauwde die hond naar haar en moest ik Bo ook weer rustig houden. Pff gelukkig ging de rest van de terugweg wel rustig net als de andere rondjes van vandaag. Nauwelijks een hond gezien… en overgeschakeld weer op de bramen.. , die wel wat gezonder zijn dan de koekjes. Maar volgens mij vindt ze het ook nog lekkerder..

Nu ik dit stukje wederom schrijf ligt ze weer lekker in de bench. De komende dagen lekker door met het loopje tot het oude politiebureau en mocht ze weer aan een nieuwe uitdaging zijn, dan gooien we over een aantal dagen weer een 6e rondje erin. We willen niet forceren om gelijk de afstand weer langer te maken, niet overmoedig worden maar rustig blijven opbouwen.

Zo nu aftellen tot het moment dat we terug moeten voor de foto. We willen kijken of we op woensdag 30 mei de afspraak kunnen krijgen. Dan zou het inmiddels net geen 7 weken na operatie zijn. Wel zal de foto onder een roesje plaatsvinden. Ben benieuwd of ze dan weer nuchter moet zijn of niet. Dus dat gaan we zo wie zo wel vragen als we gaan bellen. Maar eerst nog maar een weekje door met hoe we nu bezig zijn..

Zo vandaag was ik weer aan de beurt om op te passen. Ik had op mijn werk geregeld dat ik lekker thuis mocht werken, dus kan Bo goed in de gaten houden. Nou ja eigenlijk valt er weinig op te passen, want ze slaapt braaf en je hoort het meisje niet. Eigenlijk zoals altijd als ik thuis ben, hoor ik ze niet. Beiden trouwens hoor, want Harley lag heerlijk onder mijn bureau aan mijn voeten.

Vandaag opnieuw 6 rondjes gelopen. De eerste 5 gingen het lekkerste, ook omdat ik helemaal niemand tegen kwam. Dat is toch eigenlijk het mooiste. Je kan je helemaal op haar richten.. en ze kan goed lopen zonder afgeleid te worden. Het laatste rondje kwam ik een klein k*t hondje tegen. Die vond het nodig om tegen haar te grauwen.. dus dan moet je Bo ook weer tegenhouden, en dan opnieuw hartslag van 180 omdat je bang bent te forceren. Maar weer overleeft en ze ligt weer lekker.

Het zesde rondje zijn we weer iets verder gegaan. Nu weer ongeveer 3 minuutjes erbij. Vanaf morgen gaan we weer terug naar 5 rondjes en dit laatste rondje als afstand lopen. Ze was ook helemaal blij dat ze wat verder mocht. Alleen weer nieuwe uitdagingen om op te letten. Ten eerste wil ze naar het hertenkampje, dus moet je haar daar al tegenhouden dat ze dat niet mag. Gaat trouwens niet om de geitjes die daar zitten, maar om het brood wat er wel eens ligt. Verderop ook weer opletten, want daar wil ze altijd aan de overkant lopen. Ook dat mag niet omdat het daar weer schuin afloopt.

Zo zie je maar dat je met de gewoonste dingen eigenlijk al scherp moet zijn. Dit om maar te voorkomen dat ze een onverwachte ruk naar links maakt. Links is de geopereerde kant.

Nou ja één pluspunt, morgen is het al weer 5 weken. Dan nog 1 week te gaan en dan gaan we bellen voor een afspraak voor de foto. Dus zou heel fijn zijn als we de zekerheid kunnen krijgen dat het bot heel is. Hoewel het dan nog niet voorbij is omdat, zoals gezegd, ze aan kracht een stuk heeft ingeleverd. Dus de spieren moeten echt nog een heel stuk sterker worden. De angst voor de onverwachte bewegingen zal nog wel even blijven denk ik…..

Dinsdag moest ik zelf de hele dag werken, dus heeft Jolanda een groot aantal keer gelopen met Bo. Zelf heb ik het eerste, het vijfde en zesde rondje met haar gelopen. Zoals Jolanda al schreef in haar stukje gaat het best goed. Ze lijkt de zes rondjes zonder problemen aan te kunnen. Wel zie je nog dat ze niet helemaal soepel loopt maar ze loopt ieder geval. Beetje bij beetje zal ze toch weer haar kracht moeten terug krijgen, dat zal niet in één keer weer terug zijn. Je merkt toch wel dat ze een groot aantal weken niet veel heeft gedaan. Toch denk nu zo’n week of 6 dat ze geen grote rondjes meer heeft gelopen. Dus dat hakt er best in.

Maar was ze van de week echt moe na het laatste rondje… nu merk je daar weinig van. Dus daaraan merk je dat ze vooruit gaat. Kan niet anders zeggen dat het prima gaat. Ook gaat ze nu zonder problemen mee en hoef je amper meer eerst in de bench te kruipen om haar riem om te doen, maar komt ze er zelf netjes uit om mee te gaan.  Dus we gaan lekker door zo.

Dinsdag 15 mei was ik de hele dag thuis bij Bo en Harley. Met Bo gaat het steeds beter, ze heeft zin om naar buiten te gaan en gaat dus ook overdag 5 keer mee. Als we alleen thuis zijn, gaat Harley de garage in, want dan loopt hij Bo niet in de weg. Het 2de rondje zat Harley boven, dus heb ik de deur dicht gedaan. Het derde rondje van Bo zat hij beneden en dan weet hij dat hij de Garage in moet. Dat ging goed en hij komt er altijd erg blij weer uit. Het 4de rondje moest hij ook de Garage in en toen ik terug kwam met Bo, deed ik de garagedeur open en Harley was druk bezig om de runderstokken die veilig, dachten wij, in de Garage lagen op te eten. Hij had het voor elkaar gekregen om de zak op de grond te krijgen en was heerlijk de stokken aan het opeten. Er zat zelfs nog een gedeelte in zijn gehemelte vast. Ik denk dat hij toch gauw 2 tot 3 stokken van bijna een meter heeft opgegeten. De rest van de dag heeft hij en minder eten gekregen en niets lekkers meer gehad. De stokken liggen nu iets hoger, zodat hij er niet meer bij kan, maar echt boos kon ik niet op hem worden..

Met Bo hebben we weer 5 lange rondjes en 1( iets korter) rondjes van toch wel gauw 5 minuten gelopen en het gaat gewoon goed.

Zo vandaag weer een nieuwe uitdaging voor Bo. Gingen de afgelopen 3 dagen met 5 rondjes eigenlijk op haar gemakkie, nu moest ze met een rondje erbij weer even wennen.  Ze is nu echt moe merk ik. Het laatste rondje ging dan ook erg langzaam, maar geen één keer gehinkt. Dus dat is heel positief. Vanmorgen om 6 uur had ze haar eerste rondje, en heeft toen tot kwart over 10 liggen snurken. Dus ja tweede rondje pas om 10:30. Tussen de middag om 12:45 de derde gemaakt. Vierde en vijfde om 14:15 en 16:45 en net om half 8 de laatste. Dus vermoeiende middag geweest voor haar.

Wel vandaag met een rondje oog in oog met een witte herder. En je merkt dat ze toch even anders reageert dan normaal. Hard blaffen en even in de riem willen hangen. Goh dan schiet toch even je hart in je keel omdat ze dat niet mag.. Gelukkig kreeg ik haar vrij snel rustig en konden we weer doorlopen. Maar voor de revalidatie van haar is het toch wel jammer dat er zoveel honden hier in de omgeving lopen. Je moet daar toch rekening mee houden, ook voor de onverwachte bewegingen.

Zo nu komende dagen kijken of we de 6 rondjes kunnen blijven doen. Want ja we maken haar niet wakker voor een rondje lopen. Als ze er vijf redt is het ook goed.

Op de volgende twee foto’s kun je zien hoe moe ze was. Ze ging namelijk zelfs op haar rug liggen in de bench…. en gapen. ha ha.

Goh wat gaat de tijd toch snel. Gelukkig wel mag ik wel zeggen… ook voor Bo die na 6 weken weer uit de bench mag als het goed is. Wel denken we dat we haar vooral nog de eerste weken misschien er in laten als we er niet zijn. Maar dat zullen we wel overleggen met de specialist over een paar weken wat wijsheid is.

Nog steeds ligt ze flink te snurken bij tijd en wijlen. En ook lekker weer op haar rug te draaien. Ze wordt echt weer beetje bij beetje de oude. Ook lekker aan het vertragen met lopen, wat wel goed is omdat langzaam lopen het beste is. Maar ja ze denkt ook , als ik wat langzamer loop dan ben ik langer buiten.

En wat lopen betreft gaat het goed. Ze heeft nu voor de derde dag achter elkaar 5x het verdere rondje gelopen. We denken er nu over om vanaf morgen een 6e erin te gooien. Alleen even kijken naar de tijden. Denk aan 6:00/10:30/12:30/14:30/16:30 en ‘s avonds een uurtje of 8 laatste rondje.. Maar even kijken of dat gaat lukken.

Maar we zijn ieder geval weer een dag dichter bij week 5…